Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου

Πέμπτη, 6 Νοεμβρίου 2014

Kανέλλη - Στύλιος και το μεδούλι της ακροδεξιάς


Η λαϊκή σοφία σε πολλές περιπτώσεις είναι μεγάλη. Ο λύκος λοιπόν ούτε τη γνώμη του αλλάζει αλλά ούτε και την κεφαλή του. 

Ο λόγος φυσικά για την ελληνική δεξιά και τις βαθιές ακροδεξιές και εθνικιστικές ρίζες της, που από τους τραμπούκους του Εμφυλίου, στους δολοφόνους του Λαμπράκη και τον Καλαμπόκα, πέρασε σήμερα στους "τσεκουράτους" υπουργούς και στους "κασιδιαρισμούς" του κ. Στύλιου, προς την βουλευτή του ΚΚΕ Λιάνα Κανέλλη. 

Σε επερώτηση της βουλευτή του ΚΚΕ για το ζήτημα των πεινασμένων παιδιών στα ελληνικά σχολεία, ο προφανώς νοσταλγός των πρακτικών Κασιδιάρη, υφυπουργός Παιδείας Γιώργος Στύλιος, απάντησε: "Σας εκφράζει η ένταση. Θέλετε Κασιδιάρη… Θέλετε να με κάνετε Κασιδιάρη, αλλά δεν θα γίνω Κασιδιάρης". Η δημοκρατική κατά τα άλλα άποψη του υφυπουργού, χρειάστηκε παράσταση διαμαρτυρίας από την Λιάνα Κανέλλη, για να καταλήξει σε μια τυπική συγγνώμη και μια δήθεν οργισμένη αντίδραση Σαμαρά, ο οποίος ζήτησε την παραίτηση του υφυπουργού. 

Το ζήτημα όμως δεν είναι και τόσο απλό. Είναι το πολλοστό περιστατικό αποκάλυψης της ακροδεξιάς νοοτροπίας και πρακτικής που διαπνέει τα στελέχη της ΝΔ και καταδεικνύει το τι ακριβώς βρίσκεται στο μεδούλι του, κατά τα άλλα, δημοκρατικού- νεοφιλελεύθερου κόμματος. Μετά τις χρυσές εποχές των εορτασμών του Μελιγαλά (το '80 και '90), η πολιτική της κυβερνητικής δεξιάς συνοψίζεται στο παρακάτω δίπολο:
  • Μια βαθιά αντιλαϊκή, φιλοαστική μνημονιακή πολιτική, προς εξυπηρέτηση των συμφερόντων της τάξης που εκπροσωπούν, σε συνδυασμό με
  • Μια ακροδεξιά, εθνικιστική και αντιδραστική φρασεολογία, από την οποία, ότι προσπάθεια και να καταβάλλουν δεν μπορούν να απαλλαγούν
Και πως άλλωστε να το κάνουν, όταν τα μυαλά "τύπου Μπαλτάκου" εκφράζουν κυβερνητικό λόγο και πολιτική. Η ουσία όμως δεν είναι ακριβώς αυτή, άλλωστε oι ιστορικές συνδέσεις δεξιάς και ακροδεξιάς στην χώρα μας, είναι αυταπόδεικτες. Το ζουμί, θα λέγαμε, βρίσκεται στην αντίληψη της σύνδεσης των ευρύτερων δύο: Ακροδεξιού φασισμού και κυβερνητικής πολιτικής. 

Ο φασισμός και η αντίληψή του ως ακραίας μορφής καπιταλισμό είναι το συμπέρασμα τόσο του σημερινού "φρέσκου" περιστατικού, όσο και της αναβίωσης της Χρυσής Αυγής παρέα με την καπιταλιστική κρίση. Το μακρύ χέρι του συστήματος (Χρυσή Αυγή) μπορεί λοιπόν να ψιλοκλαδέυτηκε, από μια αγωνιούσα κυβέρνηση, τι γίνεται όμως με την μνημονιακή πολιτική; Τις ευρωενωσιακές θεωρίες περί "δύο άκρων", τα αντιδραστικά προγράμματα για το Bullying και όλα αυτά που στην ιδεολογική τους βάση ζεσταίνουν και ζέσταιναν πάντα το αυγό του φιδιού; 

Μήπως αυτά δεν είναι φασισμός; Μήπως αυτά δεν είναι καπιταλισμός; 

Όσοι λοιπόν "νυχτοπίθηκοι", για να χρησιμοποιήσω και τη φρασεολογία του Βασίλη Βασιλικού στο Ζ, να μπουν σε φυλακές, όσοι Μπαλτάκοι κι αν "αποξενωθούν από τον πρωθυπουργό", η απάντηση τόσο στο φασισμό όσο και σε κάθε μνημόνιο, μεσοπρόθεσμο και δανειακή σύμβαση, δεν μπορεί να είναι παρά μία: Τσεκούρι στο χέρι που τα τρέφει από το οργανωμένο λαϊκό, συνδικαλιστικό κίνημα. 


ΥΓ: Ο Γιώργος Στύλιος εκτός από "λαϊκό παιδί" και μαθητής σε χωριό της Άρτας υπήρξε στέλεχος της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ στο ΑΠΘ, και απόφοιτος του City University του Λονδίνου. 

Tα ετήσια δίδακτρα στο προπτυχιακό του City University για το 2014-2015 είναι  £6000 δηλαδή περίπου 7.200 ευρώ. Όσα περίπου διαθέτει κάθε λαϊκή οικογένεια για τις σπουδές του παιδιού της ...


Ειδησιογραφικές πηγές: 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου