Ζώντας τον Σοσιαλισμό: Ημέρα 12η

Πορεία στήριξης της κυβέρνησης

Έζησα λοιπόν για να δω κι αυτό. Γέρος πια θα το αφηγούμαι στα εγγόνια μου: "Και που λέτε παιδιά μου τότε είδα για πρώτη φορά στην ανθρώπινη ιστορία να χρησιμοποιείται ένα ταξικό μέσο πάλης του προλεταριάτου για να στηρίξει ένα αστικό κυβερνητικό σχηματισμό". 

Μετά το: Συμφωνούμε με ένα 60%- 70% των μέτρων του Μνημονίου του Βαρουφάκη, είδα εκείνους τους 8.000 συμπολίτες μου να διαδηλώνουν υπέρ της κυβέρνησης που "γέννησε" αυτή τη δήλωση. Διερωτώμαι ευλόγως: "Και όταν θα έσχιζαν τα Μνημόνια, συμφωνούσαν με ένα 60%- 70% των μέτρων τους; "

Και για να δούμε λίγο τα νούμερα: 8.000 -10.000 ήταν οι συγκεντρωμένοι στο Σύνταγμα. Δηλαδή, η αριστερή μας κυβέρνηση των 591.347 ψήφων μόνο μέσα στην Αθήνα, κατάφερε να φέρει στο δρόμο μόνο το 1,69% των ψήφων της. Λαμπρά! Ενδεικτικό και των αντανακλαστικών που καλλιέργησαν όλον αυτόν τον καιρό στον κόσμο. 

Βλέποντας λοιπόν τις εικόνες της πορείας τους, χαμογελώ ελαφρά αναγνωρίζοντας ότι μου θυμίζει εκείνη τη συγκέντρωση των αγανακτισμένων που παρά τους χιλιάδες του κόσμου που μούτζωναν θλιβερά τη Βουλή, μαζεύτηκε ταχύτατα με το πρώτο εισαγγελικό  πρωτοβρόχι ...

Μια φωτογραφία - 1000 λέξεις

"Η θρησκεία είναι το όπιο του λαού" γράφει ο Μαρξ. Εδώ μια φωτογραφία από την ορκωμοσία της νέας Βουλής, όπου ιερείς κάθε δόγματος και εκκλησίας, έχουν πάρει τη θέση τους για να επιτελέσουν τα θρησκευτικά καθήκοντά τους στα πλαίσια της αστικής δημοκρατίας. Λείπει μόνο ο βουδιστής μοναχός και ο ιερέας του Κθούλου. 

Δίπλα τους, βουλευτές του ΚΚΕ με βλέμμα "θα περάσει κι αυτό, κάνε υπομονή" αναμένουν να τελειώσει η διαδικασία. 

Δημήτρης Κουτσούμπας: Βλέμμα απλανές στο άπειρο, φαίνεται να παίζει μια ταινία με το μυαλό του διερωτώμενος: "Εδώ βρήκαν να τους βάλουν;"

Θανάσης Παφίλης: Βλέμμα "δεν μας χ...εις ρε Νταλάρα" προσπαθεί να μην δείξει την ξινίλα του στους πνευματικούς ταγούς του έθνους.

Λιάνα Κανέλλη: Ακόμα και αυτή ψιλοσιχάθηκε δεδομένου του ότι πιστεύει. Βλέμμα τύπου "Όλος ο Μεσαίωνας εδώ ήρθε ρε γαμώτο", κοιτά πλαγίως κάνοντας πως δεν είδε τον τύπο με την κουκούλα από τους Illuminati.

Από την άλλη μεριά οι παπάδες καταριώνται το ΣΥΡΙΖΑ που τους έβαλε να κάτσουν δίπλα στους "εαμοβούλγαρους συμμορίτες"

Στην Ουκρανία δικάζουν τους κομμουνιστές

Συνεχίστηκε την Τετάρτη στο Κίεβο, η δίκη για την απαγόρευση του ΚΚ Ουκρανίας. Στην δίκη που ξεκίνησε τον Ιούλιο, συμμετέχουν ως κατήγοροι ενάντια στο ΚΚ Ουκρανίας, το υπουργείο Δικαιοσύνης της Ουκρανίας, το υπουργείο Εσωτερικών και η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, κατηγορώντας το ΚΚ Ουκρανίας για «διχαστική προπαγάνδα». Ανάλογες διώξεις σε βάρος στελεχών και μελών του βρίσκονται σε εξέλιξη σε όλη τη χώρα με αβάσιμες και σαθρές κατηγορίες, τις οποίες καταρρίπτουν και αποκαλύπτουν τα στελέχη του.

Στο δικαστήριο παραβρέθηκε μετά από πρόσκληση του ΚΚ Ουκρανίας, εκπροσωπώντας το ΚΚΕ, ο Κώστας Παπαδάκης, μέλος της ΚΕ και ευρωβουλευτής.

Στη συνέντευξη Τύπου που οργάνωσε το ΚΚ Ουκρανίας στα ουκρανικά ΜΜΕ, ο Κ. Παπαδάκης σημείωσε ότι η δίκη αποτελεί μέρος μόνο μιας βιομηχανίας διώξεων που βρίσκεται σε εξέλιξη σε βάρος του ΚΚ Ουκρανίας και μεμονωμένα σε βάρος μελών και στελεχών του. Στρέφονται ενάντια στον ίδιο το λαό και τα δικαιώματά του.

Ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ σημείωσε ότι οι διώξεις αυτές είναι επικίνδυνες για τον ουκρανικό λαό, συνολικά για τους λαούς. Μαρτυρούν ότι επιχειρείται να δοθεί νέα ώθηση στα ιμπεριαλιστικά σχέδια στην Ουκρανία και την ευρύτερη περιοχή, που απεργάζονται όλη αυτήν την περίοδο η ΕΕ, οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η αστική τάξη της Ουκρανίας και η αντιδραστική της κυβέρνηση, με τη στήριξη και φασιστικών δυνάμεων, στο πλαίσιο του ανταγωνισμού τους με τη Ρωσία. Αποδεικνύουν, έτσι, ότι η συνέχιση του αδελφοκτόνου πολέμου για τα συμφέροντα των ιμπεριαλιστών και ο νέος γύρος αντεργατικών μέτρων βρίσκονται μπροστά στον ουκρανικό λαό. Οι κομμουνιστές είναι στόχος της αστικής τάξης γιατί είναι σε θέση να αντιπαλέψουν την αντιλαϊκή επίθεση και την εθνικιστική υστερία, μπορούν να δείξουν τη διέξοδο από την καπιταλιστική βαρβαρότητα.

To ημερολόγιο της Τάνια

Η εντεκάχρονη Τάνια Σαβίτσεβα ήταν ένα από τα 140 μόνο παιδιά που ο Κόκκινος Στρατός κατάφερε το 1942 να μεταφέρει από το υπό πολιορκία Λένινγκραντ στο χωριό  Krasny Bor.  Τα παιδιά βρίσκονταν σε γενικά καλή κατάσταση υγείας και επέζησαν όλα εκτός από τη μικρή Τάνια, που βρίσκονταν σε κατάσταση προχωρημένης εξάντλησης και υπέφερε από φυματίωση.

Στο ορφανοτροφείο του Krasny Bor, η δασκάλα της Τάνια σημειώνει " Η μικρή Τάνια είναι ζωντανή αλλά δεν δείχνει καλά. Ο γιατρός που την επισκέπτεται συχνά, λέει πως είναι πολύ άρρωστη. Χρειάζεται ανάπαυση, ειδική φροντίδα, τροφή, καλύτερο κλίμα και πάνω από όλα μητρική φροντίδα."

Τον Μάιο του 1944, η μικρή Τάνια στάλθηκε τελικά στο νοσοκομείο της πόλης Shatki. Η μεταφορά της άργησε λόγω των σφοδρών βομβαρδισμών από την γερμανική αεροπορία. Πέθανε εκεί έναν μήνα αργότερα.

Η Τάνια ξεκίνησε να γράφει το ημερολόγιό της σε ένα τετράδιο της αδελφής της στο Λένινγκραντ. Με τη δίκη της Νυρεμβέργης, ο κατήγορος της ΕΣΣΔ παρουσίασε ορισμένες του σελίδες, εννέα στον αριθμό, όπου καταγράφεται όλη η φρίκη της πολιορκίας.

Το ημερολόγιο, τεκμήριο της φρίκης του πιο ανελέητου πολέμου γράφει:

(Σελίδα 1) Η Ξένια πέθανε στις 28 Δεκ. 1941
(Σελίδα 2) Η γιαγιά πέθανε στις 25 Ιαν. 1942
(Σελίδα 3) Λέκα πέθανε 17 Μαρτίου 1942
(Σελίδα 4) Ο θείος Βάσια πέθανε στις 13 Απρ. 1942 στις 2 μετά τα μεσάνυχτα 1942
(Σελίδα 5) Θείος Λέσα στις 10 Μάη, ώρα 4 μμ 1942
(Σελίδα 6) Μητέρα στις 13 Μάη στις 7:30 το πρωί 1942
(Σελίδα 7) Οι Σάβιτσεβ πέθαναν
(Σελίδα 8) Όλοι πέθαναν
(Σελίδα 9) Μόνο η Τάνια απέμεινε.

Όταν η πολιορκία του Λένινγκραντ λύθηκε, το 1/3 των κατοίκων του είχε εξολοθρευτεί...

Εξώδικο από την ΕΥΔΑΠ σε βάρος εργαζόμενου

Εξώδικο με το οποίο αξιώνει μέσα σε 30 μέρες να εισπράξει το ποσό των 5.447 ευρώ (συν τις προσαυξήσεις) έστειλε σε εργαζόμενο η ΕΥΔΑΠ, απειλώντας να βγάλει το σπίτι του στο σφυρί, όπως αναφέρει σε  δημοσίευμά του σήμερα Τετάρτη ο «Ριζοσπάστης».

Όπως εξηγεί ο ιδιοκτήτης του διαμερίσματος, Νίκος Μπαλούρδος, το υπέρογκο ποσό δεν αφορά κατανάλωση, αλλά αφανή διαρροή που υπήρξε το 2011, και είχε αποτέλεσμα το ρολόι να γράψει κατανάλωση 6.500 κυβικά μέτρα, ένα πέρα για πέρα εξωπραγματικό νούμερο, σε διάστημα τριών - τεσσάρων μηνών.

Επισημαίνει ότι το σπίτι εκείνη την περίοδο δεν κατοικούταν, και οι λογαριασμοί πριν τη διαρροή περιορίζονταν μόνο στην πάγια χρέωση. Παρ' όλα αυτά, η ΕΥΔΑΠ δεν διέκοψε την παροχή τού νερού όταν διαπίστωσε την κατανάλωση, που θα μπορούσε να οφείλεται μόνο σε κάποιο πρόβλημα, αλλά ειδοποίησε με ένα χαρτί στην πόρτα, πράγμα που είχε ως αποτέλεσμα να περάσει ένας ακόμα μήνας με το ρολόι να συνεχίζει να γράφει.

 Όσο για το σπίτι που απειλείται με πλειστηριασμό, πρόκειται για ένα διαμέρισμα 56 τ.μ. στην περιοχή της Κυψέλης, που αποτελεί το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο του εργαζόμενου.

ΕΑΑΚ Τοπογράφων: Ένα μικρό παράδειγμα

Για τα ΕΑΑΚ των ΑΕΙ-ΤΕΙ γνώριζα από τα φοιτητικά μου χρόνια. Πολιτικά προσκείμενοι στο ΑΝΤΑΡΣΥΑ, με ένα κάρο διαφορετικές θέσεις πολλές από τις οποίες παρέκκλιναν επικίνδυνα προς χώρους της μαύρης αβύσσου (Απαγόρευση πώλησης Ριζοσπάστη στην κατάληψη των ΕΑΑΚ Βιολογικού), πάσχιζαν πάντα να στοιχειοθετήσουν πολιτικό αντίλογο μέσα από τον αριστερισμό και τα διάφορα είδη οπορτουνισμού που πρεσβεύουν. Δύσκολο σενάριο.

Το "φοιτηταριάτο" των ΕΑΑΚ είχε δίκιο για ένα πράγμα που έλεγε: "Δεν έχουμε κοινή γραμμή και δεν μπορούμε να σου απολογηθούμε για τα ΕΑΑΚ στις άλλες σχολές." Καλά τα λέγανε τα παιδιά. Αυτό όμως που θέλω να δείξω με το άρθρο αυτό, δεν είναι τόσο η πολιτική ανομοιογένεια (σε βαθμό που φθάνει στην αρλουμπαρία) των ΕΑΑΚ. Αλλά εκείνη η σάπια αντίληψη περί φοιτητικού συνδικαλισμού, που ξεκινά από το τζίβα μαλλί, τη φούντα και τη χορτοφαγία και φθάνει στο σπάσιμο της πλακέτας της Σωτηρίας Βασιλακοπούλου...

Ωχαδερφισμός, συνδικαλιστική τεμπελιά, δεξιός κι αριστερός οπορτουνισμός και πάνω απ' όλα εκείνο το κλίμα χαλαρότητας, που όταν ξεκινάς να δουλεύεις και δεις τι πάει να πει βύσσινο, σε καθίζει ωραία ωραία στον καναπεδάκο σου.

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα των παραπάνω: ΕΑΑΚ Τοπογράφων


Σημείο 1: Το όνομα του σχήματος. Τα ΕΑΑΚ Τοπογράφων έχουν βγάλει το σχήμα τους ΑΡ.Α.Χ.ΤΟ. Πιθανολογώ για να δείξουν με τον τρόπο αυτό την επαγρύπνηση των ταξικών τους αντανακλαστικών. Σοβαρά τώρα όμως, ποιος σοβαρός συνδικαλιστικός χώρος αυτοαποκαλείται "ΑΡΑΧΤΟ"; Και δεν μιλάω με γνώμονα τα σχήματα του ΚΚΕ στα πανεπιστήμια, αλλά σε αυτό που αποκαλείται "Αριστερά", που εν πάση περιπτώσει, είχε μέσα του έναν Τεμπονέρα, πώς κολλάει να λέγεσαι "ΑΡΑΧΤΟ";

Σημείο 2: Πολιτικές θέσεις. Όταν είσαι εμποτισμένος από την παραπάνω αντίληψη περί συνδικαλιστικής λειτουργίας, το πρώτο πράγμα που δεν είσαι σε θέση να κάνεις είναι η σύνδεση ειδικού με γενικό. Με άλλα λόγια αδυνατείς να συνδέσεις αίτιο και αιτιατό και να εντοπίσεις συγκεκριμένα τη θέση σου μέσα στο κίνημα και τον ρόλο σου σε αυτό. Στρεβλώσεις λοιπόν όπως οι παρακάτω είναι αναπόφευκτες:

Από το επίσημο blog του ΑΡΑΧΤΟ

Από το επίσημο blog του ΑΡΑΧΤΟ

Και άντε ρε αδερφέ και την έδιωξες την κυβέρνηση. Τι έγινε ; Θα έρθει μια άλλη ίδια στη θέση της. Εκεί δηλαδή παίζεται το παιχνίδι; Το αστικό πολιτικό σύστημα δεν μπορεί να την αντικαταστήσει, καλή ώρα, με τον ΣΥΡΙΖΑ; Τι κερδήθηκε λοιπόν για το λαό; 

Ένα άλλο εξίσου σοβαρό ζήτημα, είναι η ανικανότητα να προβάλλεις μια υπαρκτή, επιστημονική πολιτική θέση για αυτό που θέλεις για το μέλλον. Επειδή λοιπόν, ο σοσιαλισμός δεν είναι μόνο αναγκαίος κι επίκαιρος, είναι και επιστημονικός, δεν μπορεί να μην χρησιμοποιείς τα μαρξιστικά μεθοδολογικά εργαλεία του στην ανάλυση της πραγματικότητας. Πάμε να δούμε εδώ: 

Από το επίσημο blog του ΑΡΑΧΤΟ

Πρώτη διεκδίκηση: "Διαγραφή του χρέους, άμεση στάση πληρωμών. Έξοδος από ευρώ και ΕΕ". Μάλιστα. Καλά όλα αυτά, όμως σε ποιο οικονομικό σύστημα; Τον καπιταλισμό; Γίνονται τα παραπάνω χωρίς το τρίτο και βασικότερο: Κοινωνικοποίηση των μέσων παραγωγής; Είναι βιώσιμη λύση σήμερα να βγεις ως καπιταλιστική χώρα από το ευρώ, την ΕΕ και να διεκδικείς διαγραφή του χρέους; Μήπως τα παραπάνω είναι όχι απλά ανέφικτα, αλλά ανύπαρκτα, χωρίς σοσιαλιστική οικονομία; 

Και θα μπορούσα να γράφω ακόμα για ώρες...

Λίγη πολιτική οικονομία ξέρετε δεν κάνει κακό ως ανάγνωσμα...

Σημείο 3:  Η προπαγάνδα ως αισθητική. Ωκεανοί μελάνης έχουν γραφεί για τον τρόπο και τη μορφή της ταξικοανατρεπτικής έντυπης προπαγάνδας, τη δομή και το περιεχόμενό της. Όμως όταν δεν λαμβάνεις τον εαυτό σου στα σοβαρά. Όταν δεν γνωρίζεις τι ρόλο ακριβώς θα επιτελέσεις στο κίνημα. Όταν όλα είναι χαβαλές, πέρασμα της ώρας και ψευτοεπαναστατιλίκι, τότε το αποτέλεσμα της έντυπης προπαγάνδας είναι ανάλογο. Θαυμάστε: 

Πηγή: Προσωπικό αρχείο

Όχι - όχι, καλά βλέπετε. Τα παιδιά πήραν το λογότυπο του αγαπημένου τους οίκου στο Game of Thrones και το ενσωμάτωσαν σε πολιτικό προπαγανδιστικό τους έντυπο. Και δείτε εδώ το αφισάκι για το πάρτι του ΑΡΑΧΤΟ: 

Από το επίσημο blog του ΑΡΑΧΤΟ

Βλέπετε κανένα πολιτικό περιεχόμενο του πάρτι; Κάτι έστω που να παραπέμπει σε μια αριστερή παράταξη βρε αδερφέ. Εντάξει δεν είναι πάρτι της ΔΑΠ. Δεν έχει μόνο ποτά και μουσική. Όχι! Η αφίσα εδώ παρουσιάζει αυτό που πραγματικά είναι αυτή η εκδήλωση: Πάρτι με μπύρες για την παρέα μας. 

Και για να μην παρεξηγηθώ. Με τα ΕΑΑΚ Τοπογράφων δεν έχω κάτι προσωπικό. Αποτελούν απλά ένα από τα  χαρακτηριστικότερα παραδείγματα του χώρου τους... 

Τα οπλισμένα δέντρα

Υπάρχει ένα δάσος κοντά στο προγεφύρωμα του ποταμού Νέβα στη Ρωσία. Τα δέντρα του είναι σχετικά χαμηλά, αν και το δάσος είναι αρκετά πυκνό. Αν ακολουθήσεις τα νερά θα φθάσεις στην "Βενετία του Βορρά" την σημερινά Αγία Πετρούπολη. Το πάλαι ποτέ Λένινγκραντ.

Πριν όμως φθάσεις στην πόλη του Μεγάλου Πέτρου, θα συναντήσεις ένα περίεργο φαινόμενο. Στην περιοχή που οι Ρώσοι ονομάζουν Nevsky Pyatachok, τα δέντρα που μεγαλώνουν εμφανίζονται "οπλισμένα" με κράνη, οβίδες και όπλα του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. 

Το Nevsky Pyatachok είναι μια περιοχή που αποτέλεσε προγεφύρωμα των ναζιστικών δυνάμεων κατά την πολιορκία του Λένινγκραντ που ξεκίνησε το 1941 και κράτησε για 900 ημέρες. Στο Nevsky Pyatachok στάθμευαν ισχυρές δυνάμεις των Γερμανών τις οποίες ο Κόκκινος Στρατός προσπαθούσε να απωθήσει σε έναν ανηλεή πόλεμο θέσεων. Τα απομεινάρια των μαχών έμειναν για πάντα θαμμένα στον τόπο αυτό. 

Τα βλαστάρια των δέντρων που γεννιόνται εκεί αγκαλιάζουν με τις ρίζες και τα κλαδιά τους τα θαμμένα κειμήλια και μεγαλώνοντας αναδύονται "οπλισμένα" από τη γη. Τα "οπλισμένα δέντρα" του Nevsky Pyatachok φρουρούν ακόμα την "μητέρα γη" της Ρωσίας θυμίζοντας στον επισκέπτη το αίμα που χύθηκε εκεί στον "Μεγάλο Πατριωτικό Πόλεμο"

Μια οβίδα

Μια χειροβομβίδα

Το πίσω μέρος ενός βλήματος 

Ένα σοβιετικό κράνος

Ένα σοβιετικό αυτόματο όπλο

Ένα γερμανικό κράνος